Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Κάλεσμα για την εκπαίδευση των παιδιών/προσφύγων του Ελληνικού
















ΔΙΚΤΥΟ ΤΕΧΝΗΣ 
     και ΔΡΑΣΗΣ   
                                          


Αθήνα  30-9-2016 

Αγαπητοί φίλοι,
 Ύστερα από 3 μήνες δράσεων στη δομή φιλοξενίας προσφύγων του Ελληνικού, θα θέλαμε να ζητήσουμε για άλλη μια φορά τη βοήθειά σας. Οι ανάγκες συνεχίζουν να είναι πολλές και τα "χέρια" βοηθείας λίγα, ενώ η Εκπαίδευση των παιδιών των προσφύγων δεν έχει οργανωθεί ακόμα από τους επίσημους φορείς.

Η Ομάδα εθελοντών εκπαιδευτικών και καλλιτεχνών του Δικτύου παραμένουν σταθεροί στις θέσεις τους εδώ και ένα χρόνο σε διάφορες δομές της Αθήνας, σε εβδομαδιαία βάση, κατά περιόδους ακόμα και καθημερινά. Δεν είναι ευκολο. Αλλά συνεχίζουμε να είμαστε κοντά στα παιδιά αυτά, στο όνομα της Αλληλεγγύης και της αποδοχής.
Δεν εγκαταλείπουμε.

Έτσι λοιπόν προσκαλούμε φίλους εθελοντές, εκπαιδευτικούς, καλλιτέχνες, γονείς, μαθητές, φοιτητές, και όποιους άλλους έχουν διάθεση να ενισχύσουν το "άτυπο" σχολείο του Ελληνικού που έχουμε φτιάξει, με την παρουσία και τις δημιουργικές ιδέες τους. 
Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας σε αυτό.

Για όσους δεν γνωρίζουν, το ΔΙΚΤΥΟ ΤΕΧΝΗΣ και ΔΡΑΣΗΣ (Οι άνθρωποι με τα μπαλόνια) είναι ένα καινούριο δίκτυο που σαν σκοπό έχει να ενώσει καλλιτέχνες, εκπαιδευτικούς, ακτιβιστές, εργαζόμενους στις κοινωνικές-ανθρωπιστικές επιστήμες, γονείς, μαθητές και όσους γενικά αγαπούν τον Άνθρωπο και την Τέχνη.   Τον τελευταίο χρόνο η ομάδα έχει οργανώσει καλλιτεχνικές-παιδαγωγικές δράσεις  σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες όπως εργαστήρια σε παιδιά και εφήβους, αλλά και σε ενήλικες  πρόσφυγες σε  δομές  φιλοξενίας: όπως στο Πεδίο του Άρεως, στην πύλη Ε1 του Πειραιά, στον  Ελαιώνα , στον ξενώνα φιλοξενίας  ασυνόδευτων Στέγη Plusστην  Φιλοξενία προσφύγων στο 5ο Λύκειο Αθηνών, στις αφίξεις στο Ελληνικό κ.α. Τα εργαστήρια είναι εικαστικά, θεατροπαιδαγωγικά, γλωσσικά, μουσικά, χορού, χειροτεχνίας , κ.α.
                 
Ευχόμαστε στην θετική σας ανταπόκριση.

Για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να επικοινωνήσει με τα παρακάτω άτομα :
Συντονίστρια :
Χριστίνα Νομικού:
τηλέφωνο επικοινωνίας: 2109911615

Περισσότερα για το Δίκτυο μπορείτε να βρείτε εδώ: http://balloonartpeople.blogspot.gr/


Με εκτίμηση
Δίκτυο Τέχνης και Δράσης,
Οι άνθρωποι με τα μπαλόνια

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Δίνω το παλιό μου ποδήλατο στα προσφυγόπουλα

Αυτή την Κυριακή στην Τεχνόπολη το ΔΙΚΤΥΟ ΤΕΧΝΗΣ και ΔΡΑΣΗΣ (οι Άνθρωποι με τα Μπαλόνια) προσφέρουμε συναισθήματα και χαμόγελα και μαζεύουμε... ποδήλατα! 

Αυτή την Κυριακή στην Τεχνόπολη υποδεχόμαστε τον Ελπιδοφόρο και τη Δώρα που ποδηλατούν από την Κωνσταντινούπολη για να συγκεντρωθούν χρήματα για αναπηρικά αμαξίδια! Όλα αυτά στα πλαίσια της δράσης:https://www.facebook.com/Wheeling2help/

Οι Άνθρωποι με τα Μπαλόνια σκεφτήκαμε πως αυτή η γιορτή για τον εθελοντισμό και την προσφορά είναι μία ιδανική ευκαιρία για να συγκεντρώσουμε... ποδήλατα, καινούρια, ή χρησιμοποιημένα, σε καλή κατάσταση, για τα παιδιά που κατοικούν στον προσφυγικό καταυλισμό του Ελαιώνα. Ποδήλατα για τον Μοχάμαντ, τον Αχμέντ, την Σομαγιέ, όλα τα παιδιά με τα οποία παίζουμε, συζητάμε, τραγουδάμε τον τελευταίο χρόνο όπου η ρόδα έχει γυρίσει με τέτοιο τρόπο που τα παιδιά αυτά και οι οικογένειές τους αναγκάστηκαν να βρουν καταφύγιο στη χώρα μας. Εμείς έχουμε αποφασίσει να σταθούμε δίπλα τους με κάθε τρόπο.
Εάν θέλετε να ενωθείτε μαζί μας σε αυτήν την προσπάθεια μπορείτε να φέρετε το παλιο σας ποδήλατο (για παιδιά ή για ενήλικες) στην Τεχνοπολη αυτην την Κυριακή από τις 11πμ-3μμ.


Αφήνετε τα ποδήλατα εκεί που θα δείτε τα Μπαλόνια!
Θα σας καθοδηγήσουν και στην είσοδο.

Επίσης εκτός από τα ποδήλατα, τα μέλη του Δικτυου θα είναι στην Τεχνοπολη μαζί με άλλες ομάδες για να παίξουμε όλοι μαζί στο όνομα της Αγάπης , της Αλληλεγγύης και της Αποδοχής. Σας περιμένουμε!



Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Ζητούνται εμψυχωτές για εικαστικά εργαστήρια στον Κορυδαλλό

               Το ΔΙΚΤΥΟ ΤΕΧΝΗΣ και ΔΡΑΣΗΣ (Οι άνθρωποι με τα μπαλόνια) ξεκινάει πρόγραμμα εικαστικής εκπαίδευσης για τους τρόφιμους του νοσοκομείου φυλακών, στην πτέρυγα των οροθετικών. 
                Τα εργαστήρια μπορούν να έχουν τη μορφή σεμιναριακών κύκλων ή πιο σταθερό  χαρακτήρα. 
                Θα αφορούν στο ελεύθερο σχέδιο, στις κατασκευές με ανακυκλώσιμα υλικά, στην ιστορία  της Τέχνης, σε βιωματικές εικαστικές δραστηριοτητες, κ.α.
               
Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο ώστε τα άτομα-τρόφιμοι  που θα συμμετέχουν να αποκτήσουν δημιουργικές δεξιότητες . 
Επιπλέον τα έργα  που θα προκύψουν θα παρουσιαστούν στον «έξω κόσμο» , μέσα από project –έκθεση που θα διοργανωθεί σε εκθεσιακο χώρο της Αθήνας,ώστε να «ενδυναμωθεί» η φωνή τους και να ακουστούν οι ανάγκες και οι ιστορίες τους.

Η απασχόληση είναι εθελοντική και αφορά εικαστικούς ή άτομα με ειδίκευση σε εικαστική παιδεία.

Είμαστε ανοικτοί σε ιδέες για εργαστήρια και ιδέες στο πως θα μπορούσαν να ενταχθούν τα έργα των τροφίμων σε κάποιο εικαστικό project που θα προωθούσε τα δικαιώματά τους.


Παρακαλώ όποιος ενδιαφέρεται ας στείλει βιογραφικό σημείωμα και στοιχεία επικοινωνίας στο: ele.karagianni@yahoo.gr



Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Μια ομάδα σε "σχέση" (Δίκτυο τέχνης και Δράσης)

Το παρακάτω κείμενο το έγραψε η Άννα. Το "νέο" αίμα της ομάδας μας. Ένα αεικίνητο χαρισματικό πλάσμα που αν και μόλις αποφοίτησε από τις σπουδές της στις τέχνες, μας τιμάει ιδιαίτερα που βρίσκεται ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη και μας βομβαρδίζει με τις φρέσκες ιδέες . 
Είναι ιδιαίτερα τιμητικό ένα τόσο ξεχωριστό νεαρό κορίτσι να μιλάει με τόσο ενθαρρυντικά λόγια για το Δίκτυο.
Μας δίνει ελπίδα να συνεχίσουμε.
Όλοι μαζί.
Έχουμε σχέση , όπως λέει η Άννα.

Ε.Κ.


Μια ομάδα σε "σχέση"

Οι Άνθρωποι με τα Μπαλόνια είναι αλλιώς γνωστοί και ως  Δίκτυο Τέχνης και Δράσης και πρόκειται για μια ομάδα  που δημιουργήθηκε εντελώς αυθόρμητα και αληθινά, με αφορμή το μεγάλο ρεύμα προσφύγων που άρχισε να εισέρχεται πιο έντονα στην χώρα μας το καλοκαίρι του 2015.

Θα σας διηγηθώ την αρχή μιας ιστορίας  «Ανθρώπων για Ανθρώπους».

Αυθόρμητα λοιπόν τον Ιούλιο του 2015 διάφορα πρόσωπα  ανταποκρίθηκαν στο πρώτο κάλεσμα που έγινε στο Πεδίο του Άρεως, από την Έλενα Καραγιάννη, συνάδελφο εικαστικό και εκπαιδευτικό. Αρχική ανάγκη ήταν να γνωρίσουν από κοντά  ανθρώπους αλλά και τα παιδιά τους, που βιώνουν την προσφυγιά. Και φυσικά αυτό ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει μία ανταλλαγή ανάμεσα σε όλους μας.  Άνθρωποι για ανθρώπους.
Αυτή η πρώτη γνωριμία έφερε και δεύτερη και τρίτη μέχρι που συνειδητοποιήσαμε  ότι «είμαστε σε σχέση». Πιστά. «Σε σχέση» με τους Ανθρώπους, την Τέχνη, τη Δημιουργικότητα και ανοιχτοί σε ότι άλλο προκύψει από την όλη διαδικασία.
Και είναι πολλά αυτά που προέκυψαν και προκύπτουν.
Ερχονται να προσθέσουν στο μοναδικό αυτό μωσαϊκό μας.

Προσωπικά ανακάλυψα το Δίκτυο (ή με ανακάλυψε αυτό) όταν την Άνοιξη του 2016 ήρθα σε επικοινωνία με την Έλενα για να κάνω την πρακτική μου στο σχολείο, αφού είχα δει την δουλειά της και την προσέγγιση της στη Τέχνη ως μέσο επιμορφωτικό και παιδαγωγικό.
Τότε με μεγάλη άνεση μου είπε
:
«Θα είμαι σε μια συνάντηση που θα γίνει στο Ρομάντσο, έλα και μπορούμε να τα πούμε εκεί»
Ξαφνικά βρέθηκα σε ένα δωμάτιο με 15 άτομα, που  το κάθε ένα ήταν εκεί για να συμβάλλει με τον δικό του προσωπικό τρόπο, να μοιραστεί τις ιδέες του, να διοχετεύσει την ενέργειά του
, να βοηθήσει στην οργανωση των δράσεων  στις δομές προσφύγων, κ.α.
Μιλάω στο πληθυντικό γιατί δεν υπήρχε κανένα ίχνος διαχωρισμού. Ήμασταν εμείς. Ο κάθε ένας αναλάμβανε από μία δράση και μετέπειτα οι άλλοι ακολουθούσαν εκεί που μπορούσαν με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και άλλες ομάδες αποστολής.
Αυθόρμητα και αληθινά.

«Πωπω!», έλεγα μέσα μου, «Που  ήταν κρυμμένα όλα αυτά τα υπέροχα πλάσματα;»
Άνθρωποι από κάθε background, εικαστικοί και μη, θεατρολόγοι, μουσικοί, εκπαιδευτικοί, άνεργοι, άνθρωποι όλων των ειδών και ειδικοτήτων.
Συνεχή κύματα εντυπωσιασμού
με γέμιζαν.
Όχι απαραίτητα
για τις δράσεις ως δράσεις, (αυτές υπάρχουν αμέτρητες στις δομές από διάφορες ομάδες), αλλά κυρίως με την διαδικασία οργάνωσης, το πόσο άνετη, ανοιχτή, αληθινή, πρωτοποριακή και  ξεκάθαρη ήταν.
Δεν είναι πια κρυμμένα αυτά τα πλάσματα, είναι
Εδώ και γινόμαστε Εμείς.

Εκείνη την περίοδο, προσωπικά δε μπόρεσα  να ακολουθήσω και να συμμετάσχω στις δράσεις που οργανώθηκαν για τις ερχόμενες εβδομάδες στο Ελληνικό και στον Πειραιά. Πήγα λοιπόν στο σχολείο  για να δω πως δουλεύει η Έλενα.
Τότε μου «σφύριξε» ότι το ίδιο απόγευμα θα πάει στον Ελαιώνα για το εβδομαδιαίο εργαστήριο δημιουργικής απασχόλησης.

«Έλα» μου λέει. Και πήγα.
«Έξι παρά τέταρτο απέναντι απ’την στάση, θα έρθω με το αμάξι να πάμε μαζί».
Και όντως ήρθε με το αμάξι, με την μαμά της και δύο άλλες εθελόντριες.
Φούλ χάους δηλαδή. Και εκεί μας περίμεναν και άλλοι του Δικτύου.
Και το ένα έφερε το άλλο, όπως ακριβώς έπρεπε.

«Θα πάμε επίσκεψη  τα ασυνόδευτα παιδιά στο Μπενάκη. Έλα»
«Θα κάνουμε παρουσίαση για τα αδέσποτα στο δημοτικό, έλα»
«Θα πάμε στην εκδήλωση της Θετικής Φωνής, έλα»

Αυτό το ειλικρινές «Έλα».
Αυτή η ζεστή πρόσκληση.
Αυτή η απλή λέξη που τελικά, για εμένα ορίζει τι είναι το Δίκτυο, πως τελικά όλοι μαζί το πλάθουμε.

Είναι μια ορθάνοιχτη πλατφόρμα που φιλοξενεί ιδέες για δράση, ένα δίκτυο αποτελούμενο από ανθρώπους όπου στόχος είναι να εκφράσουν και να εξασκήσουν τα μέσα που διαθέτουν για να ανοίξουν καινούριους δρόμους.
Χωρίς τετράγωνα κουτιά.
Εμείς είμαστε κύκλος φυσικός, όπως η γη.
Χωρίς καθώς πρέπει.
 Χωρίς αρχηγούς.
 Χωρίς μοντέλα.
Χωρίς ιεραρχίες.
Με αληθινή ελευθερία και ισοτιμία.
Γιατί χωρίς τη σωστή βάση δε πιστεύω ότι είναι εφικτό να πραγματοποιήσουμε τους στόχους μας, ή έστω, να τους θέσουμε.
Μαζί λοιπόν σε έναν κύκλο εξερευνώντας τη δύναμη της Τέχνης.
Τη δύναμη να θίξουμε και να προβάλλουμε κοινωνικά ζητήματα.
Να εφαρμόσουμε την επικοινωνία, την ανταλλαγή και την συλλογική εξέλιξη.
Να πράττουμε αυτό που οραματιζόμαστε.
Με σταθερότητα.
Να κάνουμε λάθη, να μαθαίνουμε, να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στο καλύτερο μας Εαυτό. Και ακόμα πιο κοντά στους ανθρώπους. Γιατί έτσι μπορούμε να μεταδώσουμε αυτή την ενέργεια και να βαφτίσουμε «Παιδεία» τις καθημερινές πράξεις οι οποίες πηγάζουν από την αγάπη. Την αγάπη μας για αυτό που κάνουμε, την τέχνη, τους ανθρώπους, την εξέλιξη και την ανάπτυξη. Την αγάπη για την αγάπη.

Δεν το περίμενα πριν δύο χρόνια όπου γύρισα από την Αμερική ότι θα μπορούσα να βρω έναν χώρο όπου θα γινόμουν κατανοητή. Όχι επειδή ήμουν
προϊδεασμένη, αλλά επειδή έτσι αποδεικνύονταν.
Η κοινωνική οργάνωση στην Ελλάδα τείνει να είναι τετράγωνη.
Εγώ δε τα καταλαβαίνω αυτά. 
Παρατηρώ διαφωνίες μέχρι και διαμάχες που έχουν να κάνουν με ιδεολογίες.
Εγώ δεν τα καταλαβαίνω. 
Δεν καταλαβαίνω πως αφήνουμε τις ιδεολογίες να μπλοκάρουν το πραγματικό κοινωνικό αντίκτυπο που μπορούμε μαζί να δημιουργήσουμε.
Να μπλοκάρουν την αγάπη που θα έπρεπε να είναι η βάση για όλα.
Αυτή είναι η Ελλάδα και την ξέρω. Αλλά δε μπορώ να την καταλάβω.
Και γι’αυτό το Δίκτυο για μένα είναι σαν ένα νησί που επιπλέει μακρυά από αυτά.
Ένα μπαλόνι που ταξιδεύει σε άλλες διαστάσεις, αυτές που θεωρώ επίκαιρες.
Φτάνουν οι παλιοί τρόποι, δε πιάνουν.
Είμαστε εδώ να εκπροσωπήσουμε νέες ιδέες και αντιλήψεις.
Εμείς. Μαζί.  
Αυτό το μπαλόνι, θα συναντήσει και τα άλλα που πετάνε.

Ραντεβού προς τα πάνω, όλοι ευπρόσδεκτοι.

Rise up!

Άννα Λιόλιου
Εικαστικός καλλιτέχνης/εκπαιδευτικός

Ιδρυτικό μέλος Δικτύου Τέχνης και Δράσης











Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Η γνωριμία με την Fat Fatale της Στέλλας Αντωνιάδου.




H Στέλλα Αντωνιάδου είναι εικαστικός και ασχολείται με την ζωγραφική. Πιο συγκεκριμένα με την εικονογράφηση, το σκίτσο και τα comics. Είναι απόφοιτος της σχολής ΑΚΤΟ στο τμήμα σκίτσο/comics/cartoon, αλλά και της σχολής καλών τεχνών της Φλώρινας. Χρησιμοποιεί μέσα παραδοσιακά αλλά και ψηφιακά σκοπεύοντας στο μέλλον να επεκταθεί περαιτέρω στις ψηφιακές μορφές τέχνης. Η πρώτη γνωριμία του Δικτύου με την καλλιτεχνική της δουλεία έγινε μέσω των ιστοριών της πληθωρικής Fat Fatale που μοιράζεται η ίδια στην προσωπική της σελίδα.


“Μια από τις βασικές θεματικές που με απασχολούν στο έργο μου είναι οι διατροφικές διαταραχές. Αυτό ξεκίνησε από την περίοδο που δούλευα τα έργα για την πτυχιακή μου έκθεση στην σχολή καλών τεχνών. Το θέμα της έκθεσης αυτής ήταν το δίπολο "παχυσαρκία-ανορεξία". H σύγκριση των δύο καταστάσεων στα κοινά και στις διαφορές τους, η παρουσίαση αυτών των σωματότυπων, τους οποίους ο περισσότερος κόσμος δεν έχει συνηθίσει να βλέπει γυμνούς, αλλά και ο προβληματισμός σχετικά με το πως η κοινωνία αντιμετωπίζει τους ανθρώπους με αυτά τα χαρακτηριστικά.”

“Προσφάτως έχω επικεντρωθεί στο θέμα της παχυσαρκίας. Συγκεκριμένα στην καθημερινότητα των παχύσαρκων ανθρώπων και κυρίως των γυναικών. Αυτό το θέμα πραγματεύεται μια καινούρια σειρά comics που σχεδιάζω. Κεντρική ηρωίδα είναι η Fat fatale η οποία αντιπροσωπεύει όλες τις γυναίκες με λίγα ή πολλά παραπάνω κιλά. Πώς είναι η καθημερινότητα μιας υπέρβαρης γυναίκας σε όλους τους τομείς της ζωής της. Ο ρατσισμός που αντιμετωπίζει καθημερινά και τα πρότυπα "ομορφιάς" που επιβάλλονται από τα διάφορα μέσα και άλλα σχετικά ζητήματα. Η διάθεση στις ιστορίες είναι πάντα χιουμοριστική και αυτοσαρκαστική. Οι δε ιστορίες κινούνται μεταξύ φαντασίας, υπερβολής και αλήθειας. Σκοπός μου είναι με τις ιστορίες της Fat Fatale οι αναγνώστες να γελάσουν πολύ και να προβληματιστούν ακόμα περισσότερο.” 
Η τέχνη και εν προκειμένω τα comics είναι ένα ελκυστικό εργαλείο για να συζητηθούν - διερευνηθούν τέτοια ζητήματα και να αναζητηθούν τρόποι για να καλλιεργηθεί η εν συναίσθηση και η αποδοχή από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Ας βοηθήσουμε την Fat Fatale  και την δημιουργό της να μεταφέρουν το μήνυμα τους σε περισσότερους.
 
Δείτε :
την σελίδα της Fat Fatale εδώ  
την προσωπική σελίδα της Στέλλας Αντωνιάδου εδώ ή ακολουθήστε την στο Facebook.
Έχετε κάποια πρόταση; Μη διστάσετε να τη συζητήσετε μαζί της!